گذرنامه ، تمام حیثیت من

تمام زندگی من خلاصه شده است در دیدن فیلم، گوش کردن به موسیقی، خواندن کتاب، کشیدن سیگارو اگر پا بدهد نوشتن چیزی.دوست نازنینی پیشنهاد خوبی کرد. گفت چون خیلی تنبلی در نوشتن، یک ویس رکوردر بخر چیزهایی که حال نوشتن‌اش را نداری، حرف بزن که یادت نرود. خریدن ویس رکوردر را قبول کردم. ولی تا خریدنش یک چندسالی باید بگذرد. داستان گرفتن گذرنامه‌ را دونفرتان می‌دانید، برای بقیه می‌گویم

تا حالا چهار پنج‌تا فرم گذرنامه از پست گرفته‌ام که اینقدر نرفته‌ام تحویل بدهم که گمشان کرده‌ام. هر دفعه هم که با دوستانی که به گرفتن گذرنامه تشویق‌ام می‌کنند سر تجربه‌های جدیدم، مثلا در مورد نوشتن طرح یک فیلم‌نامه حرف می‌زنم، موضوع گذرنامه را مثل شمشیر دوموکلوس، بالای سرم از غلاف درمی‌آورند. یکی‌اش همین نیوشا، لامصب تا یک کلمه بهش می‌گویم، نیوشا دلم هوای استخر کرده، یکم تفریحات سالم بکنیم؟‌ ابرو بالا می‌اندازد، گذرنامه‌ات را گرفته‌ای که حالا به سرت زده ورزش کنی؟گذرنامه‌ات را گرفته‌ای که حالا به سرت زده به قول خودت فیلم‌نامه که نه، طرح فیلم‌نامه بنویسی؟ خیلی نامردی است. این گذرنامه برای من شده، چیز خیلی بدی. توی اداره‌ی گذرنامه آشنا، ماشنایی ندارید؟‌ توی وبلاگم، از گذرنامه نوشتم که یکم شاید، به غیرت نداشته‌ام بربخورد. فقط یک‌بار در تمام عمرم، نازنینی از من چیزی خواست که در کمتر از دو روز، انجامش دادم.آنهم به این دلیل که در طول یک‌روز عملی نبود. اگر آشنایی توی اداره‌ی گذرنامه دارید،همین پایین پارتی‌بازی کنید یکم لطفا! برای همیشه سپاسگزارتان خواهم شد. جدی می‌گویم! خیلی حیاتی است برام! گذرنامه‌ام را که بگیرم، نیوشا می‌بردم استخر